நேதி நேதி

யானைப் பாட்டு!

பாடகர்:
யானை யானை யானை!
மரங்களில் தாவும் யானை!

மழலை:
இல்லை, மரங்களில் தாவுவது குரங்கு!

பாடகர்:
ஆமாம், மரங்களில் தாவும் குரங்கு!
குரங்கு, கடலில் நீந்தும் குரங்கு!

மழலை:
இல்லை, கடலில் நீந்துவது மீன்கள்!

பாடகர்:
ஆ.., கடலில் நீந்துவது மீன்கள்!
மீன்கள், குரைக்கும் மீன்கள்!

மழலை:
இல்லை, இல்லை, குரைப்பது நாய்கள்!

பாடகர்:
அட,ஆமாம்!, குரைப்பவை நாய்கள்!
நாய்கள், எலிகளை துரத்தும் நாய்கள்!

மழலை:
இல்லை, எலிகளை துரத்துபவை பூனைகள்!

பாடகர்:
ஆமாம்,ஆமாம்!, எலிகளை துரத்துபவை பூனைகள்!
பூனைகள், கொக்கரக்கோ எனக்கூவும் பூனைகள்!

மழலை:
இல்லை, பூனைகள் மியாவ் எனக் கத்தும்.
கொக்கரக்கோ எனக்கூவுவது சேவல்!

பாடகர்:
சரிதான், கொக்கரக்கோ எனக்கூவுவது சேவல்!
சேவல், தேனீக்கூட்டில் ஏறித் தேனெடுக்கும் சேவல்!

மழலை:
இல்லை, இல்லை, தேனீக்கூட்டில் ஏறித் தேனெடுப்பது கரடி!

பாடகர்:
ஆமாம்!, தேனீக்கூட்டில் ஏறித் தேனெடுப்பது கரடிகள்!
கரடி, நாக்கை நீட்டி பூச்சியைப் பிடிக்கும் கரடி!

மழலை:
இல்லை, இல்லை, நாக்கை நீட்டி பூச்சியைப் பிடிப்பது தவளை!

பாடகர்:
ஆமாம், நாக்கை நீட்டி பூச்சியைப் பிடிப்பது தவளை!
பெரிய தும்பிக்கை கொண்டது தவளை!

மழலை:
இல்லை, இல்லை, தும்பிக்கை கொண்டது யானை!

பாடகர்:
அட, ஆமாம், அதான் முதல்லேயே சொன்னேனே யானை என்று!
இது யானைப் பாட்டு என்று!

மழலை:
உனக்கு யானையைப் பற்றி ஒண்ணும் தெரியலை!
எந்த விலங்கைப் பற்றியும் தெரியலை!




பார்த்தாச்சா, இதுபோலத்தான் 'நேதி நேதி' யும்...

"நேதி நேதி" ன்னு ஆத்ம போதம் பகுதியிலே முன்பே பார்த்திருக்கோம் அல்லவா இங்கே!

கண்ணுதலும் மூவாறு கண்களும்

அருணகிரி நாதர், முத்துசாமி தீக்ஷிதர் என கந்த அநுபூதி அடைந்த பெரியவர்கள் தாம் பெற்ற இறையனுபவத்தினை அழகான பாடல்களாக வடித்து தந்திருக்கிறார்கள் என்றால் - அவற்றில் மிளிரும் இறையனுபவத்தினை நாமும் உணரத்தான் அல்லவா!
அதிலிருது ஒருதுளி:

ஆதி சங்கரர் இயற்றிய 'சுப்ரமணிய புஜங்கம்' படித்திருப்பீர்கள்.
அதில் 'அஷ்டாதசலோசன்' என்றொரு வரி வரும்.
அதுபோலவே, முத்துசாமி தீக்ஷிதரும், 'சுப்பிரமண்யேன' எனத்துவங்கும் சுத்த தன்யாசி ராகப் பாடலில், முருகனை 'அஷ்டாதசலோசனா' என்றழைப்பார்.
அஷ்ட + தச = 8 + 10 = 18 கண்கள்!
எப்படி பதினெட்டு கண்கள் இருக்கமுடியும்?
அறுமுகம் என்றால் கூட பன்னிரண்டு கண்கள் தானே?

'கொடிய மறலியு மவனது கடகமு...' எனத்துவங்கும் திருப்புகழில் அருணகிரிநாதர்
'அறுமுகமும் வெகு நயனமும்' என, 'பலவான கண்கள்' என்கிறாரோ தவிர, குறிப்பிட்டுச் சொல்லவில்லை.

...
வான் அரங்கில்
நடம் புரி வாள் இரவி ஆன
கண்ணுதல் வானவன், கனகச் சடை விரிந்தா-
லென விரிந்த – கதிர்கள் எல்லாம்.
(கைக்கிளைப் படலம், 71).

எனக் கம்பன் சுவைக்கும் கண்ணுதற் கடவுளின் கண்மணி எப்படி இருப்பான்?
தகப்பன் சாயலில் தானே தகப்பன்சாமி!
நுதலிற் (நெற்றியில்) கண்ணினை உடைய கண்ணுதலாம்(கண்ணுதல்: ஆறாம் வேற்றுமைத்தொகைப் புறத்துப் பிறந்த அன்மொழித்தொகை)முக்கண்ணனைப் போல முருகனுக்கும் மூன்று கண்கள் என்பார்!
முகத்திற்கு மூன்று என, ஆறுமுகத்திற்கு பதினெட்டானதோ, முருகய்யா!

கந்தன் சாயலில் மட்டுமல்ல, முழுக்க முழுக்க சிவனே. சிவனே கதிர்வேலன்.
'பவளத்தன்ன மெனி' செவ்வேளும் சிவனும் சொல்லாடலில் குறிப்பது செந்நிறத்தையேயாம். 'சிவனை நிகர்' முருகனின் ஆற்றுப்படை இடம்கொண்டது, பதினோராம் திருமுறைத் தொகுப்பில்.

ஸ்ரீகுருகுஹ' எனத்துவங்கும் விருவிருப்பான கீர்த்தனையில் பல பதிகளும் சேவிக்கும் பரமனென முருகனைப் புகழ்வார் முத்துசாமி தீக்ஷிதர்.
அந்த பதிகளெல்லாம் யார் யாராம்?

சுரபதி - இந்திரன்
ஸ்ரீபதி - விஷ்ணு
ரதிபதி - மன்மதன்
வாக்பதி - பிரம்மா
க்ஷிதிபதி - அரசன்
பசுபதி - சிவன்

என சிவன் உட்பட, பல்வேறு பதிகளாலும் பூஜிக்கப்படுபவன் பாலசுப்ரமணியன் என்பார் பாடலின் பல்லவியில்.
இப்பாடலை அருணா சாய்ராம் அவர்கள் பாடிடக் கேட்கலாம்: